මගේ ලොව නුබ

නුබ නුබේ ලොව තනිව
මම මගෙ ලොව අතරමන්ව
හිදින්නේ
ඔබ මගේ ලොව වූ නිසා

විදින ලද සෝතැවුල්
මට මගේ ලොව දැක්වුවා
සිටිය හැක මට තනිව
කිසිදු සරණක් එපා

                                                                                නුබට සුවසේ නින්ද යනු       ඇති
                                                                                රාත්‍රිය මට බොහෝ දිගු         ඇති
                                                                                නුබ තුටින් නිති අවදි වනු      ඇති
                                                                                මගෙ පැතුමන් සපල වෙනු    ඇති

අතීත සිහින වල පැටලුණ පුoචි තාරකාව

අරුණලු නැගෙයි රන් පාටින්            හිමිදිරියේ

බටිති මලිති කොව්ලන් නද දෙයි         පෙරසේ

සියපත් පිපී ලැජ්ජාවෙන්                සිනාසුනේ

හිරිමල් හිතක කුලුදුල් හැගුමන්            පිබිදේ

බ ලා පො රො ත් තු වෙ          දෑස් රිදෙනවා ..

 තවත් බැහැ නිදි වරන්නට නම්.

                                 නුබට   සුභ රාත්‍රියක්...!

                 

                     ක දු ලු   අ ත රි න්   සි නා සෙ න් නෙ මි


                    වි  ද ව මි න්    ජි වි ත     වි  දි  න්  නෙ  මි

වි භා ග ය ...


ස්මරණය වන අතීතය

යටපත් කිරීමට දරන උඩු සිතෙහි

ප්‍රයත්නය

නිශ්පල වන


සෑම මොහොතකම

නෙතු මානයේ වන

පත පොතෙහි ඇත්තේ

බොද වූ අකුරු වල හැඩ පමණි.

එලබෙන තුන් පැයක මා කුමක් ලියම්ද?
.
.
.

ප්‍රීතිමත් විලෝ පෙළ

  මන්ද මේ වැළපෙන සෙයක්


ලපත් දග කළ තුරු වදුල යට

  සිහිල් සෙවනැලි වියැකිලා


සිහින් සියුමැලි කොබෝනීල පෙති

  විසුල තණ බිම වියැලිලා...

ගල් මුල් ක‍ටු පදුරු දොළ හැඩ කරන  මෙන් බාධක ගැටලු මා ජීවිතයත් හැඩ කරයි නම්,
 අනේ මා කොයිතරම් වාසනාවන්තයිද...