බ ලා පො රො ත් තු වෙ          දෑස් රිදෙනවා ..

 තවත් බැහැ නිදි වරන්නට නම්.

                                 නුබට   සුභ රාත්‍රියක්...!

                 

                     ක දු ලු   අ ත රි න්   සි නා සෙ න් නෙ මි


                    වි  ද ව මි න්    ජි වි ත     වි  දි  න්  නෙ  මි

වි භා ග ය ...


ස්මරණය වන අතීතය

යටපත් කිරීමට දරන උඩු සිතෙහි

ප්‍රයත්නය

නිශ්පල වන


සෑම මොහොතකම

නෙතු මානයේ වන

පත පොතෙහි ඇත්තේ

බොද වූ අකුරු වල හැඩ පමණි.

එලබෙන තුන් පැයක මා කුමක් ලියම්ද?
.
.
.

ප්‍රීතිමත් විලෝ පෙළ

  මන්ද මේ වැළපෙන සෙයක්


ලපත් දග කළ තුරු වදුල යට

  සිහිල් සෙවනැලි වියැකිලා


සිහින් සියුමැලි කොබෝනීල පෙති

  විසුල තණ බිම වියැලිලා...

ගල් මුල් ක‍ටු පදුරු දොළ හැඩ කරන  මෙන් බාධක ගැටලු මා ජීවිතයත් හැඩ කරයි නම්,
 අනේ මා කොයිතරම් වාසනාවන්තයිද...

ප්‍රීතිමත් විලෝ පෙළ
විශාල රටා වලින් පොලව සරසන වෙලාවෙ
කොබෝනීල බන්කුවකට
පාලුව නැති උනා
ඒතැනින් පියාබපු නීල කොබෙයියෙක්
නිහඩ බවට රුකුල් දුන්නා

 දැස මානයේ නොඋනත්
නිරන්තර නෙතුමානයේ මැව්නා
නිරන්තර සිත් හි ‍රැව් පිලි‍රැව් දුන්නා
යන එන හැම තැනදි
සුන්දර මතකයන් ‍රැදුනා..

මගේ ජීවිතයට හැරවුම් ලක්ෂයක්

ඒ තරම් ඉක්මනින් ඒවි කියල
කිසිම මොහොතක
හිතුවෙ නෑ මම.



ඇත්තමයි,


 ආදරය අහම්බයක්


                   හැබැයි,

                           ඒ අහම්බය

               කවදා හරි මටත් උදා වේවි කියල
                    හිතුන වෙලාවල් තිබුනා..



නිල් අහසෙ සරන පුන්චි කිරිල්ලියක් වගේ
ජිවිතේ සතුටින් සැහැල්ලුවෙන්  ගලාගෙන ගියා..



සියුම් පිහා‍ටුවක් වගේ හෙමිහිට
                                        හෙමිහිට
මගෙ හිතත් කොහේදෝ තැනකට
                                     ස්ථානගත වෙමින්

එක තීරණාත්මක ම0සන්ධියකට  එලබිලා තිබුණා





සෙමින්

      සෙමින්

        දෑස්   එ කි නෙ ක   යා   උ නා..

        දෑත්   එ කි නෙ ක    පැ ට ලු නා..




එකිනෙක   යා  උන දෙනෙතින්


එකිනෙක  පැටලුන  දෑතින්



මතකයි
එක හුස්මක් ගත්තා අපි




මුලු ජීවිතයටම ජීවය දෙන්න

එදා සිහින පොදි බැන්දා..